Blogg

föstudagur, september 30, 2005 G Day Mate

Thor jr. kemur manni sífellt á óvart. Ég er búinn að vera að kenna honum að telja áður en hann fer að sofa. Í gærkvöldi tók hann uppá því að telja uppá 10 á ensku þegar hann átti að gera það á íslensku. Þegar hann kom heim af leikskólanum í dag þá gerði hann "thumbs up" og sagði "good day mate" !!

Ég tók það uppá video. Þetta hljómar líka eins og að hann sé að segja "God damn it" en hann blótar víst ekki. Nema þegar hann segir fuck! Þá er hann að vísu að reyna að vera fyndinn því að foreldrarnir deyja úr hlátri.

þriðjudagur, september 27, 2005 Australian Rules Football

Jæja - þá er maður orðinn háður Áströlskum fótbolta. Á laugardaginn var liðið mitt West Coast Eagles að keppa úrslitaleikinn í AFL á móti Sydney Swans. Leikurinn var í Melbourne sem er heimili ástralska fótboltans og völlurinn þar tekur 100.000 manns. Þetta er frekar magnað sport. Reglurnar eru þannig að liðin verða að koma botanum á milli stanga andstæðingsins. Það má sparka og slá boltanum til samherja en ekki henda, það má reyna að myrða þann sem er með boltann eða þann sem er að fara að fá boltann. Það má ekki hlaupa með boltann nema nokkra metra án þess að drippla. Það er varla hægt að drippla boltanum og mjög erfitt að sparka honum. Þannig að þessu leikur er algjör geðveiki.

Elli sjúkraþjálfari ÍBV er hérna í Perth að taka master í sjúkraþjálfun sagði mér að Ástralir væru fremstir í heiminum í sjúkraþjálfun þökk sé þessari íþrótt. Það er búið að vera reglulega í fréttunum hérna að einhver leikmaður á yfir höfði sér kæru vegna líkamsárásar inná vellinum.
Kepler Bradley

Ég skellti mér að pöbb til að horfa á leikinn með 800 öðrum æstum stuðningsmönnum West Coast. Leikurinn er um 3 klukkutíma og skiptist í 4 hluta þannig að það náðu allir að fá sér 1 eða 2 kalda með leiknum. West Coast Eagles voru 20 stigum undir í 3ja leikhluta ein náðu að vinna upp muninn og komast 10 stigum yfir á stuttum kafla. Það leit allt út fyrir sigur þegar Sydney náði að komast yfir rétt undir lokin. Ég var nú bara mjög ósáttur við þessi úrslit og fór heim.

Núna eru vetrarsportin komin í sumarfrí og krikkettið er að fara að byrja. Síðasti leikurinn minn með Calcio Rebels var á sunnudaginn og deildin byrjar aftur í apríl. Núna þarf ég að finna mér sumarsport og valið stendur á milli golfs/sund í sjónum(hákarlafæða)/tennis/krikket. Ég ætla að sjá hvort að þeir eru með utandeild í krikkett hérna. Það sport snýst um að standa í sólinni í hvítum galla með gin og tonic í hendi - það getur varla klikkað.

fimmtudagur, september 22, 2005 Hong Kong með minum augum

Eins og Thor sagði frá erum við komin heim frá Hong Kong. Ég eyddi mínum tíma í að skoða eyjurnar sem mynda HK, markaði og fólkið. Ég fór og skoðaði Stanley market sem er á Hong Kong eyju. Mjög fallegt að keyra þangað, fallegar strendur og aðeins minna af steinsteypu en inní í miðborginni. Markaðurinn er samt ofmetin að mínu mati. Ekki margt merkilegt að sjá sem maður sér ekki á öllum öðrum mörkuðum. Hitti mann frá Kanada í strætó á leiðinni til baka og hann var sammála mér - við skildum ekki af hverju þessi markaður var eitthvað ´must see´. Við hjónin fórum svo um Causeway bay sem er spennandi hverfi að versla í, nóg af fólki og neon skiltum. Við gengum svo um Wan Chai sem á að vera rauðahverfi HK en sáum engar gleðikonur eða neitt annað sem benti til þess að þetta hverfi væri rauðara en önnur hverfi. Kannski vorum við ekki í réttum götum en alla veganna misstum við af þessu.
Ég tók Thor með mér sem lífvörð á Ladies market, þar eru seldar merkjatöskur í íbúðum aftan við markaðinn. Þetta er víst ólöglegur varningur þannig að maður fær að sjá myndir á markaðinum og fer svo inní blokkir á bakvið sölubásana og skoðar í læstum íbúðum það sem til er. Ég keypti mér tvær Gucci töskur eftir að hafa skoðað á milli 5-10 íbúðir fullar af töskum. Furðulegt en mjög gaman að prófa þetta.
Allar ferðahandbækur segja að maður hafi ekki séð HK án þess að heimsækja næturlífið. Við hjónin fórum því eitt kvöld á aðal djammgötuna - Lan Kwai Fong. Það var eins og að fara inní jólagötu. Það voru seríur hengdar yfir göturnar og allt vel upplýst. Svo voru þarna allar tegundir af börum og skemmtistöðum. Við skoðuðum bara lítin hluta því fætur mínir voru lúnir eftir göngur dagsins.
Við gengum svo Avenue of Stars í Kowloon og horfðum á ljósasinfoníu. Byggingarnar á Hong Kong eyju eru lýstar upp á hverju kvöldi kl 20 og mikið ljósashow eða ljósasinfonia eins og þeir kalla það sýnd. Á þessu avenue stjarnanna var Jackie Chan aðal hetjan og mannhæða myndir af honum, enda aðal stjarna HK.
Við hjónin gerðum okkur líka ferð uppí the Peak sem er útsýnissvæði á HK eyju. Þar sá maður yfir allt svæðið, það var smá mistur yfir borginni þegar við fórum þangað en reynslan var samt mögnuð. Við sigldum svo til Lamma eyju og skoðuðum smá hluta af henni líka. Það var eins og að koma í annan heim, ekki meira en 3ja hæða hús og eins og að ferðast aftur í tímann.
Við sáum margt í þessari ferð en samt er enn margt eftir að sjá í HK. Þetta er lítið landsvæði algjörlega troðið af einhverju til að sjá. Næst verður svo farið á alla barnastaðina s.s disney land og Ocean park, enda ætlunin að hafa þann stutta með þá.
Jæja best að snúa athygli minni að eiginmanninum þar sem við eigum fjögurra ára brúðkaupsafmæli í dag. Gott hjá okkur.

miðvikudagur, september 21, 2005 Kom Kom

Við hjónin fórum til Hong Kong í síðustu viku og vorum í 7 daga. Ég tók þátt í ráðstefnu á vegum vinnunnar og Áslaug ákvað að gera úttekt á verslunarmenninguna Hong Kong búa. Katrín og Grétar pössuðu Thor jr. fyrir okkur á meðan. Jr. var bara sáttur við þetta og talaði um að mamma og pabbi væru í Kom Kom.
Í flugvélinni fékk ég einhvern skrítna veiki. Ég var búinn að vera kvefaður áður en ég fór og þrýstingurinn í flugvélinni náði einhvernvegin að koma einhverjum óþvera í eyrað á mér. Þannig að þegar við komum á hótelið klukkan 21:00 á laugardegi byrjaði allt að snúast og ég tók uppá því að kasta upp. Næstu 16 tímar voru ekkert sérlega skemmtilegir (ég sleppi að lýsa þeim). Áslaug dró mig til læknis sem gaf mér 3 tegundir af pillum. Eina græna og tvær hvítar. Eftir smá pilluát fór mér að líða betur og við vorum komin í matarboð klukkan 18 á laugardeginum. Ég er hálf heyrnarlaus á vinstra eyra eftir þetta en þetta á víst að lagast næstu daga. Fyrir utan fyrstu 2 dagana var ferðin mjög skemmtileg. Ráðstefnan gekk vel og ég kynntist fullt af fólki í þessum "gambling" bransa sem ég er byrjaður að vinna í.

Við náðum að skoða mjög margt í Hong Kong. Hong Kong er ein lítil eyja. Samt er nafnið Hong Kong notað fyrir margar eyjur og smá part af meginlandi Kína. Jackie Chan er þvílíkt icon í Hong Kong og maður rekst á myndir af honum útum allt.

Við fórum t.d. á veðreiðar á dýrustu veðhlaupabraut í heimi inn í miðri Hong Kong. Við unnum aldrei þótt að við veðjuðum á hesta eins og Barracuda!!!

Það er víst búið að taka mjög mikið til í Hong Kong eftir SARS og borgin miklu hreinni en áður. Það var samt skrítin lykt út um allt og sum húsin viðbjóður.

Það var mjög gaman að geta farið svona oft út saman á kvöldin og þurfa ekki að hafa áhyggjur af því að vakna snemma með jr. morguninn eftir.

Við söknuðum jr. mjög mikið og áttum mjög erfitt með okkur stundum. Við bjuggumst við því að hann yrði glaður að sjá okkur. Þegar við hittum hann á flugvellinum eftir allan þennan tíma sagði hann við okkur: "Hvar er dótið?". Keyptum eitthvað Disney/Pixar dót handa honum og hann sleppti hádegislúrnum útaf því að hann var of upptekinn við að leika við Vido og Bussa Læt.

Það er gott að koma aftur heim til Perth. Langt þangað til maður fær sér kínverskan mat aftur- nú er vorlambið komið til slátrarans!!!

sunnudagur, september 04, 2005 Enn a lifi

Það er orðið ansi langt síðan ég setti eitthvað hérna inn. Skólinn er sem sagt aftur byrjaður.
Það er fullt spennandi framundan í náminu mínu eins og alltaf. Enda ekki við öðru að búast þegar maður er að læra um kynlíf alla daga. Ég er búin að vera í vikufríi frá skólanum sem endar í dag. Ég hef aðallega eytt þeim tíma í lærdóm og veikindi. Enda best að klára svoleiðis fyrir Hong Kong för okkar hjóna.
Síðustu helgi tókum við litli Thor þátt í City to Surf maraþoni hérna í Perth. Katrín fór með okkur og gengum við systur 4 kílómetra. Eins og sönnum íslendingum sæmir mættum við með fánann okkar og blöðru með íslenska fánanum á. Mesta furða að enginn áttaði sig á því hvaðan fáninn kom, og enginn einu sinni spurði! Við fengum svo medalíur og allt við rásmarkið. Það voru um 26,000 manns sem tóku þátt í þessu hlaupi. Það var mjög skemmtilegt að taka þátt og sjá allan þenna fólksfjölda saman komin. Ef við systur verður hér að ári ætlum við að skella okkur aftur og þá í 12 kílómetrana.
Eftir hlaupið fórum við svo til Mandura sem er bær í um 80 kílómetra fjarlægð suður af Perth. Þar voru Thor og Grétar að keppa í fótbolta. Þetta er mjög flottur bær, eitt hverfi þarna er allt vogskorið og þar eru einbýlishús í röðum, hvert með sína bryggju og bát við lóðarmörkin. Ekki slæmur staður til að taka því rólega í ellinni, dorga við húsið og skella sér svo í siglinu.
Ég set inn einhverjar myndir á myndasíðuna mína.
Njótið haustrómantíkurinnar á Íslandi,
Áslaug